சாபசங்கமம்

பிறகு தான்
தெரிந்தது.
அது மாய நதி.
யதேச்சையாய்
பாதங்களைப்
பார்த்தேன்.
மிக ஆழத்தில்
ஜல்லி வேர்களும்
ஆணி வேரும்...
எனது கிளைகளில்
கழுகுகளின் கூடுகள்.
பழைய மாமிச வாசம்
புட்களை விரட்டின.
மார்பகப் பூக்களை
கவ்விப்பிடிருத்திருக்கும்
அட்டைப் பூச்சிகள்...
எல்லாம் குழப்பம்...
குனிந்துப் பார்த்தேன்
தடாலென தரையில்
விழுந்து
நொறுங்கியது
எனது மூளை...
அள்ளியெடுத்து
மறுபடியும் தலையில் வைத்துகொண்டேன்.
அவசரமாய்
கடிதம்
எழுத எழுதுகோலை
திறந்தேன்...
நாற்றம்
அறையை நிரப்பியது.
மூச்சு முட்டியது.
விழித்துக் கொண்டேன்.

- இன்னொருவன்

அலைகளுக்கு வெட்கமில்லை…

அலைகளுக்கு வெட்கமில்லை…
மணற்கிரீடை மயக்கத்தில்
கட்டிப் பிடித்து காதல் செய்வோரை
எட்டிப் பார்க்கும்
இந்த
அலைகளுக்கு வெட்கமில்லை…
வெயில் விரிப்பில்…
முழுநீள மேலாடை மறைவில்…
ஆயிரம் பார்வைகள் அள்ளித் தெளிக்கும்
கதகதப்பில்…
கட்டிப் பிடித்து
மயங்கிக் கிடக்கும் காதலர்களை
ஓயாமல்
எட்டிப் பார்க்கும்
இந்த
அலைகளுக்கு வெட்கமில்லை…
-இன்னொருவன்

தகவல் டாட் கா(ம)ம்

தொடாமல் - படாமல்

நீரிஸ் என்பது ஆழ்கடலில் வசிக்கும் மீனினம். கூச்ச சுபாவம் அதிகம் கொண்ட இந்த மீனினத்தில் ஆணும், பெண்ணும் நேரில் சந்தித்து கொள்வது அபூர்வம். மௌனம் தவழும் இரவு நேரத்தில், நிலவொளியில், யொவன அந்த தருணங்களில், கடலின் மேற்பரப்பிற்கு வரும் இந்த மீனினத்தின் ஜோடிகள் தள்ளி நின்றவாரே தங்களை மறந்து ஆனந்த நடனமாடும். இறுதியில் ஒரு காந்த சக்தி உருவாகி, இரு மீன்களையும் இணைக்கும். பின்னர் என்ன? பெண் நீரிஸ் அம்மாவாகிவிடும். தொடாமல், படாமல் அம்மாவாகும் அதிசயம் மீனினத்தில் உண்டு.

ஆத்ம சுகம்

உள்ளுக்குள் இருக்கிறது...
உறங்கவிடுவதில்லை.
கவிதை என்பார்...
குப்பை என்பார்...
எனக்குப் பெயர் தெரியவில்லை...
அர்த்தம் தேடும் ஆராய்ச்சியும் இல்லை...
அவரவர் பார்வைக்கேற்றாற்போல்
மேக பிம்பம் ...
தேடுதல் இல்லாததும்,
விளங்கிக்கொள்ள
விரும்பாததும்
ஆத்ம சகம்

- இன்னொருவன்